Nie napisano, nie wyśpiewano i nie wyszeptano wszystkiego, co z jednym imieniem matki się wiąże- ile ludzkich bólów, słabości, cierpień i rozpaczy. Ile razy człowiek ugina się pod ciężarem beznadziei, tyle razy wraca na jego wargi to najbardziej ludzkie wołanie: „Mamo!”
A ty, drogi tato, jesteś tym, który towarzyszy mamie i podejmuje razem z nią trud codziennego dnia. Wspierasz jej działania, pomagasz, doradzasz. Czasami tak ciężko pracujesz, byśmy wszyscy mogli żyć spokojnie.
Dnia 23 maja 2016 roku przedszkolaki z gr. 0a podziękowały swoim Rodzicom za miłość, troskę codzienną, uśmiech, czułość i bezpieczne ramiona, w których można się skryć przed każdym lękiem.
Część artystyczną oraz upominki dzieci przygotowały z pomocą wychowawczyni Emilii Rochmińskiej, zaś o poczęstunek zadbali kochani Rodzice, którym serdecznie dziękuję za zaangażowanie i współpracę. Życzę im jednocześnie wszelkiej pomyślności w życiu osobistym, rodzinnym i zawodowym.
Opracowała: Emilia Rochmińska